Jakie uprawnienia są potrzebne do prowadzenia motorówki?

Prowadzenie motorówki wymaga znajomości przepisów, zasad pierwszeństwa oraz sposobu manewrowania jednostką. Sam patent nie zawsze jest jednak obowiązkowy. Wymagania zależą przede wszystkim od mocy silnika, parametrów łodzi, akwenu i planowanego sposobu korzystania z jednostki. Przed rejsem trzeba więc sprawdzić zarówno dane techniczne motorówki, jak i zakres posiadanych uprawnień.

Kiedy można prowadzić motorówkę bez patentu?

Bez patentu można prowadzić jacht motorowy z silnikiem o mocy do 10 kW, czyli około 13,6 KM. Przepisy przewidują też wyjątek dla większych, lecz wolnych jednostek. Patent nie jest wymagany, gdy motorówka ma silnik o mocy do 75 kW, kadłub o długości do 13 m, a konstrukcja ogranicza jej maksymalną prędkość do 15 km/h.

Druga zasada dotyczy między innymi części houseboatów. Przy wynajmie takiej jednostki prowadzący musi przejść szkolenie z bezpieczeństwa na wodzie, chyba że posiada kwalifikacje, które zwalniają go z tego obowiązku. Brak wymogu patentowego nie oznacza dowolności. Każdy sternik powinien znać oznakowanie szlaku, przepisy lokalne, zasady udzielania pierwszeństwa i podstawy ratownictwa.

Co daje patent sternika motorowodnego?

Patent określany jako sternik motorowodny pozwala prowadzić jachty motorowe i skutery wodne po wodach śródlądowych. Na morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich uprawnia do kierowania jednostkami o długości kadłuba do 12 m. Sternik musi wtedy pływać w porze dziennej i pozostawać w strefie do 2 mil morskich od brzegu.

O patent można ubiegać się po ukończeniu 14 lat. Osoba, która nie ukończyła 16 lat, może prowadzić jacht motorowy z silnikiem o mocy do 60 kW. Kandydat nie musi wcześniej dokumentować stażu na wodzie, lecz musi zdać egzamin teoretyczny i praktyczny.

Jak wygląda egzamin na patent motorowodny?

Część teoretyczna obejmuje 75 pytań jednokrotnego wyboru. Kandydat ma 90 minut na rozwiązanie testu i musi udzielić co najmniej 65 poprawnych odpowiedzi. Zakres materiału obejmuje budowę i obsługę jachtu, przepisy, locję, meteorologię oraz ratownictwo.

Podczas części praktycznej egzaminator sprawdza obsługę jednostki i wykonywanie manewrów. Kandydat powinien umieć podejść do kei i od niej odejść, wykonać cyrkulację, prawidłowo zareagować na komendę „człowiek za burtą” oraz bezpiecznie sterować motorówką w różnych sytuacjach. Kurs nie stanowi formalnego warunku przystąpienia do egzaminu, ale pozwala ćwiczyć manewry pod nadzorem instruktora.

Kiedy potrzebne są szersze uprawnienia?

Patent sternika motorowodnego nie wystarczy do każdego rodzaju żeglugi. Osoba planująca dalsze rejsy morskie może zdobyć patent motorowodnego sternika morskiego. Wymaga on ukończenia 18 lat, odbycia co najmniej dwóch rejsów morskich o łącznym czasie minimum 200 godzin i zdania egzaminu. Dokument pozwala prowadzić po morzu jachty motorowe o długości kadłuba do 18 m.

Oddzielnych uprawnień wymaga także holowanie narciarza wodnego, wakeboardzisty lub innych obiektów służących rekreacji. Kandydat musi mieć co najmniej 18 lat, posiadać patent sternika motorowodnego i zdać egzamin na odpowiednią licencję. Do holowania spadochronu lub paralotni za motorówką służy osobna licencja.

Uprawnienia trzeba dopasować do planowanych rejsów

Przed wyborem patentu trzeba ustalić, jaką motorówką i po jakich wodach zamierzasz pływać. Do rekreacji na jeziorach oraz prowadzenia skutera wodnego zwykle wystarczy podstawowy patent. Dalsza żegluga morska i holowanie wymagają kolejnych kwalifikacji.

Jeśli szukasz szkolenia przygotowującego do samodzielnego prowadzenia łodzi, zapoznaj się z ofertą Sztorm Grupy. Kurs łączy materiały do nauki teorii i ćwiczenia na nowoczesnych jachtach motorowych, a Sztorm Grupa przeprowadza egzamin w tej samej bazie i na sprzęcie znanym uczestnikom ze szkolenia.

Artykuł sponsorowany