Dolegliwości układu pokarmowego, takie jak przewlekłe wzdęcia, bóle brzucha czy nieregularne wypróżnienia, znacząco obniżają jakość życia. Bardzo często przypisuje się je ogólnemu Zespołowi Jelita Drażliwego (IBS). Współczesna gastroenterologia jasno jednak wskazuje, że u podłoża tych problemów nierzadko leży patologiczny przerost flory bakteryjnej w jelitach. Narzędziem, które pozwala to obiektywnie zdiagnozować, jest test wodorowo-metanowy.
Czym dokładnie jest to badanie?
Test wodorowo-metanowy to nieinwazyjne, bezpieczne badanie z próbki wydychanego powietrza, oceniające ilość gazów produkowanych przez drobnoustroje. Z medycznego punktu widzenia organizm ludzki sam nie wytwarza wodoru ani metanu – są one wyłącznie efektem ubocznym fermentacji węglowodanów przez bakterie i archeony bytujące w przewodzie pokarmowym.
Podczas badania pacjent wypija odpowiedni substrat (najczęściej laktulozę). Jeśli w jelicie cienkim występuje przerost mikroorganizmów, gwałtownie fermentują one ten cukier, uwalniając gazy. Następnie przenikają one do krwiobiegu i trafiają do płuc, skąd są wydychane do analizatora, który rejestruje ich stężenie w jednostkach ppm (parts per million).
Kiedy warto wykonać test? Główne wskazania
Diagnostyka oddechowa jest uznawana za złoty standard w przypadku podejrzenia następujących zaburzeń:
SIBO (Przerost flory bakteryjnej jelita cienkiego): Stan, w którym bakterie nadmiernie namnażają się w jelicie cienkim, produkując wodór. Objawia się to bolesnymi wzdęciami występującymi krótko po posiłku, przelewaniem w brzuchu, biegunkami oraz zjawiskiem tzw. "mgły mózgowej".
IMO (Przerost archeonów produkujących metan): Dawniej klasyfikowane jako SIBO metanowe. Archeony przetwarzają wodór na metan, który drastycznie spowalnia perystaltykę jelit, powodując uporczywe, przewlekłe zaparcia.
IBS oporny na leczenie: Badania kliniczne sugerują, że nawet do 60% przypadków zdiagnozowanego IBS to w rzeczywistości nierozpoznane SIBO lub IMO.
Ważne: tylko jednoczesny pomiar wodoru i metanu daje rzetelny obraz sytuacji. Badania wyłącznie wodorowe często dają fałszywie ujemne wyniki, jeśli w układzie pokarmowym pacjenta dominują archeony.
Jak prawidłowo przygotować się do testu?
Wiarygodność odczytów w 100% zależy od rygorystycznej dyscypliny pacjenta przed badaniem. Kluczowe wytyczne obejmują:
Na 4 tygodnie przed: Należy zakończyć antybiotykoterapię oraz unikać inwazyjnych badań endoskopowych (np. kolonoskopii).
Na 2 tygodnie przed: Wymagane jest odstawienie probiotyków, prebiotyków oraz leków prokinetycznych (po konsultacji z lekarzem).
24-48 godzin przed: Przejście na ścisłą dietę eliminacyjną, mającą na celu "zagłodzenie" bakterii. Dozwolone produkty to m.in. biały ryż, chude mięso, ryby, gotowane jajka i czysty bulion mięsny. Zakazane są węglowodany złożone, błonnik, warzywa, owoce, nabiał i pieczywo.
W dniu badania: Pacjent musi być na czczo przez minimum 12 godzin. Rano dozwolone jest wyłącznie picie niegazowanej wody. Należy powstrzymać się od palenia papierosów.
Interpretacja wyników testu powinna zawsze odbywać się pod opieką doświadczonego specjalisty (gastroenterologa lub dietetyka klinicznego), który na podstawie danych zaplanuje celowaną terapię.
Gdzie wykonać test wodorowo-metanowy w Warszawie?
Wybór odpowiedniego, rzetelnego miejsca do przeprowadzenia diagnostyki oddechowej ma decydujące znaczenie dla skutecznego leczenia. Pacjenci z województwa mazowieckiego, którzy obserwują u siebie niepokojące objawy trawienne, powinni upewnić się, że wybrana placówka na bieżąco mierzy stężenie obu gazów oraz zapewnia poprawne instrukcje przygotowawcze.
Informujemy, że pełną i zgodną z najnowszymi standardami diagnostykę oddechową w kierunku SIBO i IMO mogą Państwo wykonać w naszej placówce. Szczegółowe informacje o przebiegu wizyty klinicznej, zaleceniach dietetycznych oraz formularz rejestracyjny znajdują się na stronie: test wodorowo-metanowy w Warszawie.
Artykuł sponsorowany